Ὁ Διπλοκυνόδων γένος ἐστιν ἐξαφανισμένον τῶν πρώτων ἀλιγατοροειδῶν, οἳ διέβιων διὰ πάσης τῆς Εὐρώπης ἀπὸ τοῦ ὀψίμου Παλαιοκαίνου μέχρι τοῦ Μειοκαίνου. Ἔστιν οὖν ἓν τῶν πρώτων κροκοδειλίων τῇ Εὐρώπῃ φανέν, καὶ παρέχει μαρτυρίαν τῆς ἐξαπλώσεως καὶ πρώτης τοῦ κλάδου διαφοροποιήσεως.

Ταῦτα τὰ θηρία μικρὰ ἢ μεσαῖα ἦν τὸ μέγεθος, πολλάκις μήκει ὑποκάτω τριῶν μέτρων. Τὰ κρανία αὐτῶν συμπαγῆ καὶ ἰσχυρά, ῥύγχος εὐρὺ καὶ ἁρμόδιον βίῳ ἡμιυδατίνῳ καὶ παντοδαπῷ. Οὐχ ὥσπερ οἱ γαβιάλες οἱ μακρόρρυγχοι, ὁ Διπλοκυνόδων τὴν σιαγόνα βραχυτέραν ἐφύλαξεν, ὁμοιωτέραν τοῖς νῦν ἀλιγάτορσιν, ἀλλ᾽ ὅμως πολλὰ πρωτόγονα γνωρίσματα ἐτήρει, ἃ διακρίνει αὐτὸν ἀπὸ τῶν ὑστέρων κροκοδειλίων.

Τὰ τοῦ Διπλοκυνόδοντος λείψανα εὑρίσκεται ἐν τοῖς ἀποθέσεσι ὑδάτων γλυκέων καὶ ποταμῶν καὶ λιμνῶν καὶ ἐλῶν, δηλοῦντα τὸν τρόπον τοῦ ἐν ἐνεδρᾳ θηρεύειν ἰχθύας καὶ μικροὺς σπονδυλωτούς. Ἡ παρουσία αὐτοῦ ἐν πολλαῖς χώραις τῆς Εὐρώπης φανερώνει τὰ θερμὰ καὶ ὑγρά κλίματα τὰ κρατοῦντα ἐπὶ τὸ πολύ τῆς Παλαιογενοῦς.

Ὡς τῶν ἀρχαιοτάτων τῆς ἀλιγατορείου γενεᾶς μελῶν, ὁ Διπλοκυνόδων συντελεῖ πρὸς τὸ ἱχνεύειν τὴν ἀρχὴν τοῦ γένους πολὺ πρὸ τῆς ἐπιφανείας τῶν νῦν κροκοδείλων καὶ ἀλιγατόρων. Ἐπίσημα δὲ εἴδη εἰσίν· ὁ Δ. ὁ ἐξ Ἁντωνίας, ἐξ Ἠωκαίνου τῆς νοτίου Βρεταννίας· ὁ Δ. ὁ τοῦ Μύλλερος, ἐξ Ἠωκαίνου τῆς Γερμανίας· καὶ ὁ Δ. ὁ τοῦ Δαρβίνου, ἐκ Μειοκαίνου τῆς Ἰσπανίας.